PKD, ook wel cystenieren genoemd, is een erfelijke ziekte die bij huiskatten en raskatten voorkomt, maar ook bij andere zoogdieren, waaronder de mens. Een kat die aan PKD lijdt, zal meerdere cysten (blaasjes) in de nieren hebben, die in de loop van de tijd in aantal toenemen. Deze cysten verhinderen nieren in toenemende mate om op een normale manier te werken.
PKD heeft altijd een dodelijke afloop, omdat de nierfunctie uiteindelijk vrijwel uitgeschakeld wordt. De ziekte kan niet worden behandeld. Wel kan een ziek dier een speciaal dieet voorgeschreven krijgen dat de nieren zo min mogelijk belast. Dit stopt het proces niet, maar helpt om de kat op een prettigere manier wat ouder te laten worden.
Deze afwijking vererft dominant en berust op een enkel gen: door simpelweg niet te fokken met dieren die aan de afwijking lijden, kan de ziekte worden voorkomen. PKD kan pas worden aangetoond vanaf een leeftijd van tien maanden door een echografie, uitgevoerd door een gespecialiseerde arts. Vaak wordt dit gedaan in gespecialiseerde klinieken.
Serieuze fokkers van kattenrassen waar PKD voorkomt, laten hun aankomende fokdieren normaal gesproken standaard testen op cystenieren en sluiten dieren met PKD voor de fok uit.