FeLV, meestal kattenleukemie of virale kattenleukemie genoemd, is een dodelijk virusziekte die in verschillende vormen voorkomt. Net zoals bij FIV tast FeLV het immuunsysteem van de kat aan. FeLV kan vrij eenvoudig worden overgedragen op andere katten: eten de katten uit hetzelfde bakje of verzorgen zij elkaars vacht, dan kan overdracht van het virus plaatsvinden. Ook kan een moeder haar (nog ongeboren) kittens besmetten.
Het virus kan maar heel kort overleven in de buitenlucht, katten moeten dus echt contact met elkaar hebben om het te krijgen. Een kat die met het virus in aanraking komt, hoeft daar niet ziek van te worden. Een gezonde volwassen kat kan met voldoende weerstand heeft zelfs een gerede kans de dans te ontspringen. Bij kittens en oude of verzwakte dieren kan het virus zich echter naar hartelust vermenigvuldigen; deze dieren worden ziek.
De eerste symptomen kunnen tot drie soms wel 36 maanden na besmetting optreden. Er zijn verschillende symptomen, maar de bekendste is leukemie (bloedkanker). Veelvoorkomende symptomen die bij deze ziekte worden aangetroffen, zijn voortplantingsproblemen en tumoren die weer voor allerlei aanverwante problemen zorgen (benauwdheid, verlamming).
Omdat het immuunsysteem aangetast wordt, is de kat vatbaar voor alle bacteriën en virusjes die hij tegenkomt en hij reageert hier heftig op. Er is een enting beschikbaar tegen FeLV, maar deze wordt niet in alle landen op grote schaal gegeven. De kans dat een ingeënte kat de ziekte krijgt, is namelijk nog steeds aanwezig. Omdat de eerste verschijnselen zich soms pas drie jaar na besmetting openbaren, en de kat voor die tijd normaal en gezond oogt, is een bloedtest de enige manier om uit te kunnen sluiten of een kat FeLV heeft of niet.
Serieuze fokkers van raskatten laten hun fokdieren standaard testen op de aanwezigheid van FeLV in de bloedbaan. Het probleem is dat katten die op dat moment geïnfecteerd zijn, maar druk bezig zijn het virus te doden, positief getest kunnen worden, terwijl de uitslag bij dezelfde kat in een later stadium negatief (dus: geen FeLV-besmetting) kan uitvallen. Ook komt het voor dat beslist positieve dieren een negatief testresultaat geven. Desondanks is een bloedtest de enig beschikbare methode om FeLV op te sporen bij een levend dier.
FeLV heeft altijd een dodelijk verloop : het is ongeneeslijk.